
วันนี้ อาบน้ำสระผม แล้วเดินไปซื้อขนมปังที่ สถานีรถใต้ดิน ใกล้ที่พักค่ะ
กลับมาทานเป็นอาหารเช้า เสร็จแล้ว บลูโทรมาที่โรงแรม บอกว่า
มารับไม่ได้ ให้นั่ง Taxi ไปค่ะที่ Wang Minre CGV
พี่ไปถึง ก็ ติดต่อบลูไม่ได้ เพราะ โทรศัพย์ ของพี่เส้นโลหิตแตก พิการไปแล้ว
พี่แค้นใจค่ะ ไม่ทราบว่า มันเกิดเพราะ เป็นรุ่นปัญญาอ่อน หรืออะไร
มองไปมองมา หาตู้โทรสาธารณะก็ไม่เจอ เจอแต่สาว เกาหลีคนหนึ่งนั่งรอแฟนอยู่
พี่เลยเข้าไปขอให้เธอช่วย เธอใจดี โทรหาบลูให้เสร็จสรรพ
ว่าที่จริง พี่มาเกาหลี 3 ครั้งแล้ว ยังไม่เจอคนเกาหลี ที่ใจร้ายเลย เจอแต่คนใจดี น่ารัก
และเต็มใจช่วย แม้จะสื่อสารกันไม่ค่อยเข้าใจ แต่พวกเขาก็พยายาม ช่วยอย่างเต็มที่จน
พี่สามารถบรรลุ ถึงสิ่งที่ต้องการจะทราบ หรือจะไปทุกครั้งค่ะ
หลังจากเธอพูดโทรศัพย์เสร็จ ก็หันมาบอกว่า บลูให้พี่รอตรงนี้
เมื่อ บลูมาถึง เราก็เดินกันเข้าไปในโรง
น้องๆ คงคิดว่า พี่แกล้งถ่วงเวลา หรือเปล่าหนอ บรรยายทำไมเยิ่นเย้อ
เขาอยากฟัง ตอนเจอโกซู จะแย่แล้ว พี่แป๊ว มัวแต่พาเดิน ไปรอบๆ โรงหนังอยู่ได้ ฮ่าๆ
ใจเย็นๆค่ะ พี่กำลังจะเล่าต่อแล้วค่ะ
พี่และบลู ได้ที่นั่งดีมาก แถว C ห่างจากจอ แค่ 3 แถวค่ะ คนเต็มโรง พี่ดีใจ
หนังสนุก ทีเดียว มีฉากฮา หลายฉากค่ะ แม้ว่าเกือบ ทั้งเรื่องจะมีแต่เสียงปืน กับเสียงระเบิด
ฉากสงครามทำได้ดีมากๆ ดูแล้ว สงสารโกซู แฟนของพวกเราจับใจ
เขาคงลำบากมาก ตอนถ่ายทำ ที่บอกว่า เหมือนนรก นั้นไม่เกินความจริงค่ะ
ความจริง ดาราทุกคนก็เล่นดี กันหมด บทเฉลี่ยๆกันไปค่ะ
แล้วพี่จะพูดถึงหนังอีกครั้ง ถ้ามีโอกาศค่ะ
พอหนังฉายจบ โกซู ก็ออกมา ยืนที่ 2 ต่อจาก ชินฮากุน
ก่อนเขาจะมา บลู บอกให้พี่ไปจองที่ข้างหน้า
พี่บอกว่า ฉันไปได้เหรอ คนอื่นเขาจะไม่ว่าหรือ บลูบอกว่า ไปเถอะ
ใครจะว่า ก็ไม่ต้องสนใจ พี่จึงรีบถือของ ที่คุณนุชอุตส่าห์ อดหลับอดนอนทำ
ไปนั่งยองๆ อยู่ข้างหน้า ทางซ้ายมือ ของโกซู ค่ะ
พอโกซู ออกมา คนก็กรี๊ดดด คนเต็มโรง เสียงอื้ออึงไปเลยค่ะ

พี่ถ่ายรูป และพูดออกไปดังๆ ว่า Hello KOSOO I am from Thailand FC.
ฮ่าๆๆ คนกรี๊ดเลย เพราะเสียงพี่ดัง ไม่มีความอายกันล่ะ ป้าคนนี้
ชิน ฮา กุน หันมามองและยิ้ม โกซู ก็หันมา พร้อมกับยิ้มค่ะ
พี่รีบโบกของในมือ อยากให้ โกซู มารับของกับมือค่ะ
ข้างๆพี่คือแฟนญี่ปุ่น พี่เห็นโกซู ชำเลืองมองมาหลายครั้ง
รยู ซัง ซู เป็น โฆษก เขาคงถาม พวกดาราว่า เล่นหนังเป็นอย่างไร ทำนองนี้ค่ะ
พี่ฟังไม่เข้าใจหรอกค่ะ พยายามจะยืนขึ้น แต่เจ้าหน้าที่ก็คอยแต่จะให้นั่งลงอยู่เรื่อย
หลังจากนั้น รยู ซัง ซู ก็หยิบเสื้อออกมา 2 ตัว เป็นเสื้อ ที่มีลายเซ็นต์ ของดารา
เขาให้ชิน ฮา กุน ตัวหนึ่ง และให้โกซู ตัวหนึ่ง
ชิน ฮากุน ให้ผู้หญิงคนหนึ่ง พี่ก็ไม่ทราบว่าทำไมถึงให้คนนี้
เมื่อถึงตาโกซู โกซู หยิบเสื้ออกมาจากถุงพลาสติค แล้วยกขึ้นจรดจมูก
พี่ไม่ทราบว่าโกซู ดมทำไม พี่ยังแปลกใจ ค่ะ
แต่ ต่อไปนี้คือที่ บลูแปลให้ฟัง ในตอนหลังว่า เขาพูดอะไรกันบ้าง
โกซู ตอบว่า ผมอยากจะให้เสื้อตัวนี้ กับสุภาพสตรี ที่มาจากแดนไกล
สาวคนหนึ่งตะโกนลงไปว่า ฉันมาจาก อเมริกา
โกซู ตอบว่า งั้นพูดอังกฤษ ให้ฟังหน่อยครับ
สาวคนนั้นพูดโม่ได้ ฮ่าๆ
อีกคนพูดว่า ฉันมาจาก อัฟริกาค่ะ
โกซู บอกว่า งั้นพูด อัฟริกันซิครับ
เธอพูดไม่ได้เหมือนกันค่ะ คน ฮากันใหญ่
อีกคนตะโกนอีกว่า ฉันค่ะ ฉันมาจาก โพ ฮัง อีกคนเอาบ้างบอกว่ามาจาก ญี่ปุ่น และที่อื่นๆ
โกซู บอกว่า ไม่เอา และโดยไม่คาดคิด พี่ตะโกนไปว่า I am from Thailand
ฮ่าๆๆ พี่ไม่ทราบหรอกค่ะ ว่าเขากำลังพูดหรือเล่นเกมอะไรกันอยู่ แต่พี่เป็นห่วงว่า โกซู
จะลืม มาเอาของขวัญจากพี่ กลัวเขากลับออกไปก่อน
เป็นความบังเอิญที่วิเศษมาก เพราะคน ฮากันเลยค่ะ
เมื่อโกซู หันมา และบอกว่า ผมจะให้ของชิ้นนี้ กับผู้หญิงคนนี้
คนที่มาจากแดนไกลจริงๆ
พี่ไม่ทราบแต่เดาได้จากอาการที่พิธีกรมองมา
พี่ดีใจ หันไปโบกมือให้คนดูทั้งโรง คนกรี๊ดดกันใหญ่
อิจฉา ป้า ที่มาจากแดนไกลคนนี้ เฮ้อ
ที่มีคนมาอิจฉา ฮ่าๆ แล้วโกซู ก็เดินมาหา ขณะที่พี่ก็ เดินลงบันได
โกซู ส่งเสื้อให้ จับมือ และยิ้ม พี่ขอบคุณเขา พร้อมกับยื่น
Photobook ให้โกซู บอกเขาว่า This is a gift for you from KOSOO Thailand Fanclub
โกซู ยิ้ม พูดว่า Thank you very much
พร้อมกัน เพื่อลาคนดู เท่ห์มากค่ะ
พี่ลงรูปเสื้อให้ดูพรุ่งนี้นะคะ ยังไม่ได้ถ่ายไว้ค่ะ
ยังไม่จบนะคะ ยังมีการเจอโกซู อีกรอบ พี่จะมาเล่าต่อค่ะ


No comments:
Post a Comment